Bu,
yeni ekonomi politikası ve göz alıcı inşa programıyla
İmparator Adrianusun marifetlerinden biri olmayabilir ama açık
olan bir şey var: Roma ülkesinin vatandaşları paralarını
harcamanın yeni bir yolunu buldu. Romanın
görkemli yapılarını ve kamu binalarını görmek, modern
banyolardan yararlanmak, Romanın sayıları giderek artan aşevi
ve tiyatrolarında yemek ve eğlenmek için Romaya ziyaretler düzenliyorlar.
En
çok ilgi çeken yerlerden biri, Romalıların altmış yıl
önce Yahudi halkına karşı zaferini ve Yeruşalayim ile Bet
Amikdaşın yıkılışını anan Titusun
Zafer Takı. Eyaletlerden gelen turistleri her zaman cezbeden bir başka
anıt ise, mermerden yapılmış ve 2.500 (isterseniz sayın!)
şaşırtıcı rölyefle Trajanın dört büyük
askeri harekatının olaylarını resmeden devasa Trajan Sütunu.
Başkentte
Romanın benzeri görülmemiş
ve artmakta olan ekonomik bir refah döneminden mi geçtiği, yoksa
ekonomisinin yozlaşma ve potansiyel çökme işaretleri mi gösterdiği
konusunda görüşler hâlâ bölünmüş durumda.
Refahtan
söz eden analizciler, hükümdarlığından önce sık sık
tekrarlanan kriz ve hoşnutsuzluk dönemlerini takiben Romaya Adrianus
ile gelen genel bolluk ve memnuniyeti işaret ediyor.
Zenginlik göstergelerini, rekor ticaret hacimlerini, büyük oranda
iyileşme gösteren taşımacılık ve iletişim
sistemlerini ve Yudeadaki son isyana kadar- Roma ilkesine gelen barış
dönemini gösteriyorlar.
Diğer
yandan felaket habercileri imparatorluk ekonomisinin yavaşça ölmekte olduğunu
düşünüyor. Adrianusun
reformları bir rahatlama getirdiyse de ulusal ekonominin çürük olan
temelinde hiçbir şeyi değiştirmedi.
Zenginliğin
birkaç kişinin elinde yoğunlaşması kötülüğün anası
böyle diyorlar-. Hâlâ yokluk
ve sefalet içinde yaşayan kitleler var ve durum giderek kötüleşiyor.
Zenginler daha zengin oluyor, yoksulların sayısı artıyor
çünkü amansız vergiler yüzünden tüm varlıklarını
kaybeden İtalyanın her yerinden çiftçiler yoksullara ekleniyor.
Bunun
sonucu olarak pazarlar küçülüyor, endüstriyel girişim zayıflıyor
ve kaynak kullanımı azalıyor.
Durum,
Adrianusun iddialı yapı ve yol inşaatı programı ödeme
gücü en az olanları vuran bir vergi sistemi ve bir devlet memuru ordusu
tarafından finanse edildiği sürece düzelemez deniyor.