Rav Shlomo Zalman Auerbach (1910-1995), yirminci yüzyılın en önemli din bilginlerinden biriydi. Hayatı boyunca Yeruşalayim'de ikamet eden Rav, öksüzlere, dullara ve bunun gibi toplumun çoğunlukla gözardı ettiği diğer kişilere beslediği merhamet ve saygı duyguları ile tanınırdı.

Rav Auerbach'ın biyografisini (Yeruşalayim'den Sözler) kaleme alan Rav Hanoch Teller bu eserinde, bu büyük din adamının gerçekleştirdiği en garip haham atama ve kutsama işleminin (semiha) öyküsünü anlatır:

Engelli bir çocuğun endişeli anne ve babası Rav Shlomo Zalman'ın yanına gelerek oğulları için tavsiye edebileceği bir kurum olup olmadığını araştırıyorlardı. İki ayrı seçeneği değerlendiriyorlardı. Her bir seçeneğin ayrı avantajları vardı. Rav Shlomo Zalman onları dikkatle dinledikten sonra sordu: "Çocuk nerede? O bu konuda ne diyor ?"

Anne ve babası şaşkınlıkla birbirlerine bakakaldılar. Gerçekten de konuyu oğullarıyla tartışmak hiç akıllarına gelmemişti. "Gerçeği söylemek gerekirse," diyordu babası, "onunla bu konuyu tartışmanın pek bir anlamı yok. Bu onun kavrayabileceği bir şey değil."

Rav Shlomo Zalman çok kızmıştı: "Çocuğun ruhuna karşı günah işliyorsunuz !" diye bağırdı. "Onu evinden kovup, aşırı disiplinli bir düzene sahip yabancı bir yere göndermek istiyorsunuz. Onu teşvik etmeniz lazım aslında. Kendine ihanet edildiğini düşünmemesi gerek." Çocuğun anne ve babası söyleyecek söz bulamadılar.

"Çocuk nerede ?" diye tekrarladı Rav Zalman, "Onunla görüşüp bu konuyu onunla yüzıüze konuşmam lazım."

Rav Zalman'ın isteğine uyan anne ve babası çocuğu derhal onun huzuruna getirdiler.

"Adın ne oğlum?" diye sordu Gaon [büyük alim, bilge adam].

"Akiva," diye cevap verdi çocuk.

"Nasılsın Akiva? Benim adım Shlomo Zalman. Ben Gadol Hador'um, yani bu neslin Tora konusunda en yetkili kişisi. Herkes beni sayar, beni dinler. Şimdi yeni ve çok özel bir okula gideceksin. Beni bu okulda temsil etmeni ve yeni evinde bütün dini konularla benim adıma ilgilenmeni istiyorum."

Çocuk gözlerini Gaon'dan ayıramıyordu. Anne ve babasının ağzı bir karış açık kalmıştı. Rav devam etti: "Ben şimdi sana semiha vereceğim. Bu şekilde haham olacaksın. Bu büyük onuru iyi kullanmanı istiyorum."

Rav Shlomo Zalman çocuğun yanağını okşadı ve onun bu konuda ne kadar istekli olduğunu gördü. Seneler boyunca, Şabat için eve dönmesi gerektiği günlerde bile bu çocuk kaldığı özel kurumdan ayrılmayı reddetti. Oranın hahamı olarak cemaatine karşı mesuliyeti olduğu konusunda ısrarlıydı. Ona bu sorumluluğu Gadol Hador yüklememiş miydi?