Rav Abraham Twerski çok zengin bir arkadaşının düğün davetine gitmeden önce aklından geçenleri ve bu davet hakkındaki endişelerini şöyle anlatıyor:

Bu davet konusunda endişelerim vardı. Ne evlenecek çifti, ne de anne babalarını üzmek istemiyordum. Dördü de uzun seneler boyunca cemaatimin sadık üyeleriydi. Ancak düğün o kadar ifrata kaçmış ve pahalı görünüyordu ki, dünyada bu kadar çok muhtaç insan varken olabilecek savurganlığı gözüm görmek istemiyordu. Böyle bir davete nasıl katılabilirdim ki? Onlara bütün kalbimle, gerçekten mutluluklar dilemeyi becerebilecek miydim?

Aklıma bir fikir geldi. Aslında çok basit ve açık olan bu düşüncenin sorunu çözebileceğini hissediyordum. Yeni evli çiftten şunu rica ettim: Davetin sonunda arta kalan yemekleri Milwaukee'de bu tür malzemeleri toplayıp muhtaç ailelere dağıtmayı üstlenen bir hayır kuruluşuna vermelerini önerdim. Genç çiftin bunu zaten düşünmüş olduklarını ve gerekli düzenlemeleri yapmış olduklarını öğrenince çok sevindim. Zaten çevrelerindeki bütün arkadaşları da bu tür uygulamalar yapıyorlarmış.

Diğer bir fikir ise Ida isimli bir kadından geldi. Bu hanım, kızım doğduğunda eşime ebelik yapmıştı. Ida, davette biriken çiçeklerin gecenin sonunda hemişire olarak çalıştığı Mt. Sinai hastanesine verilmesini öneriyordu. O kadar benimsedim ki bu fikri, bir kısım çiçeklerin de civardaki ruh hastalıkları hastanesinde, genelde hiç çiçek almayan hastalara verilmesini istedim.

Genç çift bu fikri sevinçle karşıladı. Ben de, büyük bir coşku ile düğünde dansettim, kutlamaya katıldım. Sabahın erken saatlerinde de, Marquette Üniversitesinden otuz kadar tıp öğrencisi, dağıtılacak çiçekleri almaya geldiler.

Son senelerde Mazon ("besleyerek yaşamı devam ettirme") adlı bir Yahudi kuruluşu, düğün, bar mitzva, bat mitzva, mezuniyet daveti gibi özel günlerin maliyetinin yüzde üçünü davet sahiplerinden bağış olarak talep etmeye başladı. Toplanan bağışlar, muhtaç ailelere gıda temin eden farklı kuruluşlara dağıtılıyor. Davetin coşkusu sona erse de kutlamayı sürdürmek için ne güzel bir uygulama!

Düğünden bir hafta sonra Rav Twerski yeni evlilerden bir mektup aldı. Kendilerinden daha az şanslı olanlara çiçeklerin ve artan yemeklerin verilmesinin onları ne kadar çok sevindirdiğini, yeni evlilik yaşamlarına başlarken onlara ne kadar güzel bir fırsat verildiğini yazıyorlardı. "Yeni bir evlilik için de iyi bir işaret..."

Mazal tov!