Talmud Tora Çoçuk Peraşası

Dani ve Dina meyve bahçesinin kapısını açık görünce içeri girdiler.

Ağaçların arasında yürürlerken Dina, “Şu meyvelerin güzelliğine bak. Meyvelerin tadına bakmayı çok isterdim” dedi.

Dani, “İşte bahçenin sahibi geliyor. Belki ondan izin alabilirsin?” dedi.

Çocuklar bahçe sahibine, “Affedersiniz, izin verirseniz birkaç portakal koparabilir miyiz?” diye sordular.

Adam, “Girişteki tabelayı görmediniz mi?” diye cevap verdi. “Bu sene Şemita yılı. Buna göre Erets Yisrael’de tarımsal işlemler sadece altı yıl yapılabilir. Yedinci yıl ise toprak dinlendirilmeli. Bu yıl içinde toprak sahipleri kendi arazileri üzerindeki ürünlerden feragat eder ve herkesin kullanımına açar.”

Dani gözlerini açarak, “Gerçekten mi?” diye atıldı. “Ama eğer herkes istediği gibi meyveleri koparırsa siz nasıl geçineceksiniz?” diye sordu.

Tarlanın sahibi bahçedeki ağaçlardan birine yaslanarak cevap verdi: “Şemita bize tüm bu bahçenin gerçek sahibinin Tanrı olduğunu ve bize tüm bunların O’nun bize bir hediyesi olduğunu hatırlatır. Gelecek sene eğer tekrar buraya gelecek olursanız, Tanrı’nın verdiği bereketi ve bolluğu kendi gözlerinizle görebilirsiniz.”

Tarla sahibi saatine baktı ve “Size anlatacak çok şeyim var; ama şimdi Tora öğrenmek için Bet Midraş’a gitmeliyim” dedi.

Dina ve Dani, afiyetle meyvelerin tadına bakarken, sepetlerini çeşitli meyvelerle doldurdular.

Şabat Masasına Hikaye

Şabat Mumları

Güneş batmak üzereydi. Faytoncu atların daha hızlı ilerlemesi için atları kırbaçladı. Günlerden Cuma yani Erev Şabat olduğu için biran evvel köye ulaşmalıydı. Sonunda işte köyün evleri gözükmüştü. Fakat faytoncu arabasını durdurup, faytondan indiğinde Şabat’ın birkaç dakika önce başladığını fark etti.

“Şabat’ı ihlal ettiği” düşüncesi adamı çok üzdü ve oracıkta ağlamaya başladı. Pişmanlık içinde köyün Rav’ına giderek affedilmek için ondan yardım istedi. Faytoncunun pişmanlığını gören Rav ona, “Gelecek hafta Cuma günü eğer sinagogdaki Şabat mumlarını getirip, onları yakarsan, günahın af olur” dedi.

Faytoncu Rav’ın bu sözlerine çok sevindi ve bir sonraki hafta Cuma gününü dört gözle bekledi. Erev Şabat sinagoga gitti, getirdiği mumları Pamotim’lere (Şabat mumlukları) yerleştirdi ve onları Şabat’ın onuruna yaktı.

Bu sırada sinagogun bir köşesinde Baal Şem Tov’un bir öğrencisi oturmuş, Tora öğreniyordu. Öğrenci mumlara şüphe ile baktı ve kendi içinden şöyle geçirdi: “Bu mumlar Şabat’ı ihlal etmiş birinin günahını nasıl affettirebilir ki?”

Çok geçmeden, aniden sinagogun içine büyükçe bir köpek girdi. Köpek yanmakta olan mumlara doğru havlayınca mumların sönmesine sebep oldu.

Yine bir hafta sonra Erev Şabat, faytoncu tekrar sinagoga geldi ve Şabat mumlarını yaktı. Sinagogun bir köşesinde oturan öğrenci yine adama bakıyordu. Bu sefer adamın yaktığı mumlar sonuna kadar yandı ama ne yazık ki hepsi Şabat’a girmeden erimişti.

Bundan sonraki hafta Şabat’ta, güçlü bir rüzgar tekrar faytoncunun yaktığı mumların sönmesine sebep olmuştu.

Faytoncu artık dayanamayarak Rav’a gitti ve ona “Üç keredir getirdiğim mumlar sönüyor” diye şikayette bulundu ve “Belki de gökler beni affetmiyor?”diye sordu. Rav bu durum karşısında ne diyeceğini bilemedi ve faytoncuyu Baal Şem Tov’a gönderdi.

Baal Şem Tov adamın hikayesini dikkatlice dinledikten sonra, onu sinagogda Tora öğrenen öğrencisini getirmesi için gönderdi. Öğrenci haberi alır almaz hemen yola koyuldu; fakat faytonla yanlış bir yola girince yolculuğu birkaç gün daha uzadı. Şöyle ki, ancak Şabat’a birkaç dakika kala Baal Şem Tov’un yanına gelebildi.

Baal Şem Tov öğrencisine, “Sen ki bir zamanlar Şabat’ı ihlal ediyordun ve ben seni kurtardım; şimdi elbette ki bu mumların kalbinde pişmanlık hisseden bu adamın günahını nasıl affettirebileceğini anlayabilirsin” dedi.  

O Şabat faytoncunun mumları sorunsuz olarak yandı. Yanan Şabat mumları sinagogu aydınlatırken,Yahudi’nin de kalbini ısıttı.

Pozitif Mitsvalar

Yovel Yılı

Vayikra 25:10 “Ellinci yılı kutsayacak, tüm sakinleri için Ülke’de özgürlük ilan edeceksiniz. Bu yıl sizin için Yovel olacak, herkes atasal mülkünü geri alacaktır. ”

Yedi yılda bir “Şemita” adlı bir yılın kutlanmasının yanında, Yedi yıllık devrelerden yedi tanesinin ardından, ellinci yıl “Yovel” adı altında kutlanacak.

Yovel yılı özel ve kutsal bir yıl sayılacak.

Şemita yılı ile ilgili bazı kurallar bu yıl içinde geçerli olacak.

Tarlalar çalışılmayacak ve ürünlerden feragat edilip herkesin kullanımına açılacak.

Şemita yılının bize hatırlattığı gibi Yovel yılı da bize her şeyin sahibinin Tanrı olduğunu hatırlatırken, her şeyin gerçek sahibine dönmesi gerektiğini ima eder.  

Bu ellinci yıl, mal, mülk veya kredinin sahibine dönmesi açısından bir dönüm noktası olarak hizmet verir.

Yovel kuralları sadece Erets Yisrael’e özgüdür.  

Resimli Peraşa

  • Altı yıl tarlanı ekebilir, bağını budayabilir ve Ülke’nin ürününü toplayabilirsin. Fakat yedinci yılda, Ülke için tarımsal işi bırakmayı gerektiren bir Şabat olacaktır. Bu yıl içinde tarlanı ekme, bağını budama... (Bear 25:3-4)   
  • Bu ellinci yılı kutsayacak, tüm sakinleri için Ülke’de özgürlük ilan edeceksiniz. Bu yıl sizin için Yovel olacak (Bear 25:10)
  • Kardeşin düşkünleşir, senin yanındayken maddi bocalamaya girerse, onu desteklemelisin.(Bear 25:35)
  • Eğer Hükümlerim’i takip ederseniz, Emirlerim’i gözetir, onları yerine getirirseniz, yağmurlarınızı uygun vakitlerde vereceğim. Toprak, ürününü; kırdaki ağaçlarda meyvesini verecek (Behukotay 26:3-4)
  • Ancak eğer beni dinlemezseniz ve tüm emirlerimi yapmazsanız;... çetin gururunuzu kıracağım.Göklerinizi demir gibi toprağınızı bakır gibi yapacağım. Gücünüz boşa tükenecek; toprağınız ürününü, Ülke’nin ağacı da meyvesini vermeyecek. (Behukotay 26:14,19,20)
  • Tüm sığır ve davar maaserleri ile ilgili kanun şöyledir: Sopanın altından geçenlerin tümü içinde, her onuncu, “Tanrı Adına Kutsal” olacaktır. (Behukotay 27:32)

pdfPeraşayı indirmek için tıklayın