Yeteri kadar vermenin bile yeterli olmadigi zamanlar

Ünlü on dokuzuncu yüzıil düsünürü Rav Joseph Dov Soloveichik bir gün ögrencileri ile birlikte oturmakta iken yanina yaklasan bir kisi ona su garip soruyu yöneltmis: "Pesah Seder'inde sarap yerine süt içebilir miyim?"

"Sarap içmemenin nedeni saglik sorunlarin mi? diye sormus Rav Soloveichik.

"Hayır. Sarap çok pahalı. Sarap alacak kadar param yok."

Adamin sorusunu yanitlayacagina Rav Soloveichik ona yirmi bes ruble vermis. "Simdi Seder'de sarap içebilirsin," demis.

Adam oradan uzaklastiginda ögrencileri sormus. "Ona niye yirmi bes ruble verdin ki? Sarap almasi için bes ruble bile yeterliydi."

Rav söyle cevap vermis: "Seder'de süt içmeye niyetlendigine göre büyük ihtimalle et alacak parasi da yoktu [Yahudi yasalari ayni yemekte et ve sütün birlikte tüketilmesini yasaklamistir]. Seder'deki diger yiyeceklere de parasi yetmiyordur, herhalde. Düzgün bir Seder yapabilmesi için ona yeteri kadar para vermek istedim."

Simdi de bu öykünün yirminci yüzıil karsiligina bir göz atalim: Adamin biri siddetli sirt agrilarindan sikayet ediyormus. Arkadasi ona sormus: "Acini dindirecek ilaç yok mu?"

"Var," demis adam "ama fiyati altmis dolar. Ben bu kadar para veremem."

Arkadasi ona bin dolarlik bir çek vererek ilaci bir an önce temin etmesini söylemis.

Daha sonra bu kadar büyük bir miktari niye hediye ettigini açiklarken adam söyle diyordu: "Eger bu kadar çok agri çekiyorsa ve hala ilaç alamiyorsa, bu, onun baska seyler için de parasi olmadigini gösterir."

Kendileri için gereginden fazla isteyen insanlar oldugu gibi, çok az isteyen insanlar da mevcuttur. Rav Soloveichik ve ikinci öyküdeki iyi arkadas gibi, siz de, bu tür insanlari tanimayi ögrenin. Bu iki iyiliksever insanin çok iyi kavradigi gibi: Yeteri kadar verebilmek için, bazen, yeterli olandan fazla vermek gerekebilir. ***